Okiem Oskara: Pytania o istotę

Dlaczego ludzie to czytają? Udostępniają? Proszą o kolejne? Bo ja tylko rysuje życie w jego prawdziwych barwach. Czytelnicy rozpoznają w znajomych Misokocie, Piździawki i Pimpusiów. Sami robią sobie Myślenice-time. Widzą swoje lęki i obawy w moich własnych lękach i obawach. Okrywam na chwilę maskę swoją, bądź innych. Maskę, pod którą ukrywamy nasze marzenia i prawdziwe potrzeby. To kultura masowa wmawia kobietom, że będą ciekawe tylko wtedy, gdy na silikonowych arbuzach wić się będą blond wyfarbowane włosy. Ja opowiadam jako ten, który dostrzega i rozumie kobiecą perspektywę, a czasem ma ochotę utulić kobiece zagubienie w tym świecie, gdzie pornografia próbuje zastąpić intymność i bliskość. Pokazuję prawdziwych ludzi, którzy marzą o bliskości, ale zamiast po nią sięgać, nakładają maski, bo tak im wmówili inni, bądź tak ją próbuje na swoją stronę przekabacić konsumpcyjny świat.