W samym sercu Bulwaru w Batumi w Gruzji jest pewien wyjątkowy ruchomy pomnik – to Ali i Nino.
Dwie 7-metrowe, stalowe sylwetki kobiety i mężczyzny, zbliżają się do siebie co pewien czas i zastygają na moment w namiętnym pocałunku, aby za chwilę ponownie się od siebie oddalić. Pomnik jest symbolem miłości, zrozumienia i pokoju między różnymi narodami, a jego autorką jest kobieta – gruzińska artystka Tamar Kvesitadze. Nazwa nawiązuje do powieści Kurbana Saida „Ali i Nino”, opowiadającej historię nieszczęśliwej miłości Nino – chrześcijanki z gruzińskiej rodziny książęcej i Alego – muzułmanina z Azerbejdżanu.
Ciekawe są też losy samej książki, wydanej po raz pierwszy w 1937 roku, gdyż jej domniemany autor Lew Nussimbaum, znany też jako Essad Bey (dziennikarz żydowskiego pochodzenia) kilkakrotnie zmieniał nazwisko, często podawał o sobie sprzeczne lub mało wiarygodne informacje. Urodził się w Baku, choć twierdził, że przyszedł na świadt w pociągu jadącym przez Kaukaz. W podaniu na studia w Berlinie podpisał się jako Essad Bey Nussimbaum z Gruzji. W niektórych kręgach przedstawiał się jako muzułmański książę. W literackim światku Berlina podawał się za syna turecko-perskiego arystokraty i Rosjanki. Po dojściu Hitlera do władzy, wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, a później do Włoch. Powieść „Ali i Nino” nie zyskała uznania po wydaniu, dopiero po latach dostrzeżono jej wartość literacką, jest obecnie przetłumaczona na ponad 30 języków i stanowi klasykę literatury azerskiej.
Facebook
RSS