Tematem przewodnim mody w latach 50. była kobiecość i wyrafinowanie. Pokazy mody stawały się wielkimi wydarzeniami, odpowiadającymi rangą zamożności klientów dla których były przeznaczone
Kapelusze, wysokie obcasy, wystudiowane pozy dopełniały całości. W podobnym duchu były utrzymane zdjęcia w żurnalach w tym okresie: chłodne i sztywne. A na zdjęciach doskonale upozowane modelki, w typie „lisic”, zastygłe w bezruchu patrzące na wieżowce Manhattanu lub wieżę Eiffla. Zarówno modelki, jak i stroje pretendowały wówczas do miana wytworów najwyższej światowej kultury.
Warto jeszcze wspomnieć, że w tej dekadzie ponownie – po latach wojennej przerwy – ponownie triumfowała Chanel. Przyczyniła się do tego jej kolekcja słynnych kostiumików, a wkrótce potem pikowana torebka na łańcuszku, którą do nich zaproponowała w 1957 roku. I do tego jeszcze przewrotna odpowiedź Coco Chanel na popularne wówczas szpilki. Jak wiadomo projektantka ceniła sobie ponad wszystko komfort i wygodę kobiety, toteż zaproponowała pantofle na niewysokim obcasie, dwubarwne: beżowe z czarnym czubkiem i paseczkiem na pięcie. Pantofle, które z czasem stały się nieodzownym elementem stroju „uczennicy” i które w wersji płaskiej, balerinek do dziś są ogromnie popularne.
A jak wyglądała moda u nas, w powojennej Polsce? Zapraszam na kolejne odcinki cyklu o historii mody.
Agnieszka Jelonkiewicz
konsultantka wizerunku, historyk sztuki, ekspert z dress code’u. Jedna z bohaterek książki „Sukces jest kobietą! Piękna twarz biznesu”. Szkoli Zarząd i naczelne kierownictwo firm z profesjonalnej autoprezentacji i etykiety w biznesie.
Przygotowuje wizerunek medialny ekspertów i rzeczników prasowych. Prowadzi zajęcia dydaktyczne dla młodzieży i grona pedagogicznego.
Facebook
RSS