Aleksandra z Lubomirskich Potocka to kobieta, która w związku ceniła sobie wzajemne zrozumienie i wspólne zainteresowania. Jak kształtowała się jej partnerska relacja?
Starsza córka Izabeli z Czartoryskich Lubomirskiej, Aleksandra, była jedną z największych perełek swoich czasów. Ceniono ją za erudycję, wiedzę, wrażliwość i wiele innych ważnych cech. Mówiono też, że swoim rozsądkiem i posiadanymi informacjami przewyższa wielu mężczyzn. Jej mąż Stanisław Kostka Potocki, w jednym ze swoich dzieł opisuje ją tymi słowy: Aleksandrze z ks. Lubomirskich hrabinie Potockiej. Od tylu lat dzieląc ze mną ku nim [starożytnym] skłonność, wybornym od natury obdarzona smakiem, nabyłaś w nich uwagą, doświadczeniem i ustawnym, że tak powiem, ze sztukami obcowaniem czucia ich piękności, nie tylko w płci Twojej, ale i w naszej rzadkiego.
Da się zauważyć, że mąż darzył ją szacunkiem, podziwiał i cenił jej postępowanie. Ich związek był też przykładem miłości partnerskiej. Pozwoliło im to na przyjaźń, dzięki której rozwijali wspólne zainteresowania. Oboje zajmowali się działalnością filantropijną, a także sprawowali opiekę nad ubogimi mieszkańcami swoich włości. Aleksandra również ceniła swojego męża, który był jednym ze współtwórców konstytucji 3 Maja. Po jego śmierci, żona zadbała, aby pamięć o nim nie zaginęła. Stworzyła specjalnie dla niego upamiętniającą go budowlę, którą do dzisiaj można oglądać w ogrodzie pałacu wilanowskiego.
Starsza córka Izabeli wzorując się na matce również doceniała sztukę i architekturę. W czasie swojego dzieciństwa miała też okazję, by wielokrotnie uczestniczyć w pracach budowlanych i architektonicznych. Asystowała wielu wybitnym artystom.
Źródło: Exacto
Facebook
RSS